Geschiedenis

De tijd voor TFS
Het is niet zo dat er in 1946 voor het eerst werd gekorfbald in Drachtstercompagnie. Al in de twintiger en dertiger jaren was er een korfbalvereniging in het dorp, toen onder de naam Allegear Warber.

Jan ‘Idskes’ de Jong (hij kwam uit Idskenhuizen) was daarvan de oprichter. Spelers van toen waren mevr. Van der Molen, Sjoukje Lindeboom, Sipke Jager en Jacob Veenstra. De heer Veenstra vertelde dat er, voordat Allegear Warber werd opgericht, al korfbal werd gespeeld op het schoolplein. Het is onbekend of er toen van een vereniging sprake was. Deze vereniging is op een zeker moment opgeheven, maar nog voor de oorlog werd er al weer gekorfbald. De vereniging droeg toen al de naam Troch Freonskip Sterk. Dit zou eerst DVS worden, maar die naam bestond al en werd niet geaccepteerd door de Friese Korfbalbond. Omstreeks 1942 is deze vereniging ter ziele gegaan, maar enkele mensen bleven korfballen in Rottevalle bij Wêz Handich. Het is bekend dat deze Kompenijsters met paard en wagen vanuit Drachtstercompagnie naar Rottevalle reden, om daar de andere spelers op te pikken voor het bezoeken van seriewedstrijden.

De(weder)oprichting
Na de oorlog werd het leven wat beter. In De Kompenije zei men al snel dat er weer een eigen korfbalclub moest komen. Op 1 april 1946 is, vooral onder aanvoering van de heren die in Rottevalle speelden, TFS opnieuw opgericht. Hans Nieuwenhuis was de eerste voorzitter. Hij was weliswaar geen actief korfballer, maar hij was door zijn bestuurservaring elders bedreven in het organiseren en in het praten in het openbaar. Penningmeester was Steffen Keuning, Lútsen Steensma secretaris. Op de eerste ledenvergadering (25 september 1946) werd het bestuur aangevuld met Lolkje Buursma en Ynskje Nieuwenhuis.

De spelers van de jonge vereniging waren eigenlijk allemaal nieuwe, jonge leden. Uit de voorgaande vereniging zijn nauwelijks leden teruggekeerd.

Wel begon de vereniging met een flink ledenaantal: 49 senioren en 28 aspiranten.
Hieruit werden twee senioren-twaalftallen en één aspiranten-twaalftal gevormd.

1946-1956
De eerste jaren werd er gespeeld op een stukje land achter het café. Ook het reizen werd gemakkelijker; er waren weer fietsen.

In 1948 konden al vijf twaalftallen voor de competitie worden ingeschreven. Twee hiervan waren aspirantenteams. Het was echter niet altijd even gemakkelijk de teams volledig in het veld te krijgen; mensen zegden gemakkelijk af.
Belangrijk voor de ontwikkeling van TFS was de komst van meester Van der Sluis.
Hij korfbalde bij WWMD uit Hemrik, toen een van de beste ploegen van Friesland. Hij heeft veel voor de vereniging gedaan, zoals het geven van trainingen (vanaf 1947). In 1949 werden al kampioenschappen gevierd. In 1952 verlaat Van der Sluis TFS, omdat hij verhuist naar Houtigehage.

In de tijd dat er nog geen zaalkorfbal was, werden ’s winters contactavonden gehouden, waarin bijvoorbeeld een film over korfbal werd getoond, een toneelstukje door “Mei-inoar Ien” werd opgevoerd en werd gedanst.

Ondertussen is het niveau van de spelers steeds beter geworden, getuige het uitkomen van Appie Buursma en Anneke Lindeboom in het Friese team (1953). Later in datzelfde jaar wordt besloten niet te promoveren naar de KNKB, omdat vier vaste spelers uit het eerste vertrokken naar elders. Maar ondanks dat, werd TFS het volgende jaar kampioen in de eerste klasse FKB en ging alsnog over naar de derde klas KNKB. Ook de beide aspirantentwaalftallen werden kampioen.

1956-1966
In 1955 begint zich voorzichtig een kentering in het succes af te tekenen. De financiële druk op de vereniging wordt veel groter, waardoor een contributieverhoging van fl. 6.= naar fl. 7,= nodig is. Hoewel de resultaten van de meeste teams nog goed waren, had het bestuur toch veel moeilijkheden met het feit dat veel spelers wegbleven. Zo kreeg men voor één wedstrijd liefst veertien afzeggingen te verwerken. In 1956 werd TFS zelfs geschorst voor het houden van en het deelnemen aan seriewedstrijden, wegens het niet opkomen voor de serie van Quick (Oudega). In 1957 werd het dieptepunt bereikt: er werden dat jaar zelfs drie ledenvergaderingen gehouden, waarin het opheffen van de vereniging op de agenda stond. Gelukkig komt het niet zover, maar de nieuwe voorzitter Jan Bos zal wel heel wat zorgen gehad hebben om de zaak op de rails te houden. Elk team had in die tijd een vaste theezetter en theehaler. In de vijftiger jaren zijn dit onder meer Rinze Nijboer, Marten van der Bij, Pieter Steensma en Geart Bron geweest.
Dat het allemaal droefenis was blijkt uit de promotie van het eerste team naar de tweede klas KNKB. In 1958, een jaar later, trekt TFS zich vrijwillig terug naar de eerste klas FKB, vanwege de hoge reiskosten. Het tweede team wordt helemaal teruggetrokken, wegens het gebrek aan spelers. De serie vindt geen doorgang omdat er maar vier inschrijvingen waren.

De nevenactiviteiten als oriënteringsrit en nachtvlucht waren wel succesvol en werden ook in 1959 voortgezet. In 1959 is er wel weer een tweede. Dat werd in dat jaar kampioen zonder ooit een keer volledig in het veld te hebben gestaan. Meer kwaliteit dan kwantiteit!

Na 1960 gaat het weer bergop. Zo werden er in 1962 vijf series bezocht, met vijf eerste prijzen als resultaat. De eigen serie gaat niet door, omdat het nieuwe sportveld wordt aangelegd. In 1963 wordt er gespeeld op een noodveld op de Dammen. Het weerhield het eerste en tweede er niet van kampioen te worden. In 1964 werd TFS zelfs Kampioen van Friesland.

In 1965 werd er weer gespeeld om het kampioenschap van Friesland, en wel tegen Stânfries III uit Redúzum. De uitslag was bijzonder: 0-0. Na strafworpen werd Stânfries uiteindelijk kampioen van Friesland, maar de promotie van TFS naar de KNKB was een feit.

1966- 1976
In 1967 wordt er voor het eerst in de zaal gespeeld. De introductie van “micro”-korfbal leverde het voordeel op dat de dames ook het hele jaar konden sporten, maar ook het bezwaar van de heren die moesten kiezen tussen voet- en korfbal. Microkorfbal werd eerste bezien als een goede wintertraining! In 1967 werd het voor het eerst mogelijk dat pupillen konden spelen.

Omdat het microkorfbal goed aansloeg, werd in 1968 een begin gemaakt met een zomer- en wintercompetitie. In de veldcompetitie werd het eerste team kampioen in de derde klas KNKB (1967). Het verblijf daarna in de tweede klasse heeft slecht één jaar geduurd. In het jaar 1969 ging het niet zo best met TFS. Er was een hele smalle basis van mensen er waren financiële problemen.

In 1971 wordt het huishoudelijk reglement vastgesteld. In 1972 wordt het 25-jarig bestaan van TFS gevierd. Ondanks deze feestelijkheden ging het TFS bestuurlijk niet voor de wind. Op de ledenvergadering van 1972 staakten de stemmen bij de bestuursverkiezing. Op dat moment was er geen bestuur meer. Matsje Keuning, Wietse Bron en Henk Aardema namen eerst de belangrijkste taken waar. Pas in september 1973 werd een nieuw bestuur gekozen, na een buitengewone ledenvergadering. Ook in 1973 werd voor het eerst deelgenomen aan een internationaal toernooi in Winterswijk, bij gastvereniging WIKO.

Het zaalkorfbal was intussen uitgebreid tot een volledige competitie. Dat betekende veel meer wedstrijden spelen, maar in 1974 moest de zaalcompetitie met de helft worden teruggebracht vanwege de oliecrisis. We hadden te maken met een aantal autoloze zondagen.

In 1975 vieren Matsje Keuning en Wietse Bron hun 12,5-jarig jubileum als bestuurslid van TFS. Hiervoor worden zij tijdens een feestavond in het zonnetje gezet.

1976-1986
Op een feestavond in 1976 worden Pieter Steensma, Jappie Bos, Geart Bron en Boardzer Bruining geëerd vanwege hun 25-jarig lidmaatschap van het KNKB. De eerste drie waren tevens 25 jaar of langer lid van TFS. Ook bestond de vereniging in dat jaar 30 jaar. Om die reden werden veel oud bestuursleden uitgenodigd voor het feest. Het eerste twaalftal degradeerde naar de eerste klasse afdeling.

In 1977 werd voor het eerst de kerstactie gehouden, met Marie Nijboer-Bethlehem als grote motor. In 1978 kon het eerste team promoveren. Dit keer na een verloren wedstrijd tegen Udiros. Udiros wilde echter niet promoveren. Dit jaar waren Wietse Bron en Jan Meijer 25 jaar lid en kregen een speldje van de bond. In 1978 was er de zoveelste bestuurscrisis. Jantsje v/d Heide en Margje Elzinga verlieten het bestuur, maar opvolgers stelden zich niet beschikbaar. Na een bijzondere ledenvergadering werd het bestuur uitgebreid tot 7 leden.

In 1981 ontvangen Trienke Steensma, Matsje Keuning, Marie Nijboer, Mintsje Romkema en Margje Elzinga uit handen van de afdelingsvoorzitter een speldje vanwege hun 25-jarig jubileum als korfballer. Ook in 1981 wordt een bouwcommissie gevormd door de korfbalvereniging en de voetbalvereniging, voor het bouwen van een nieuwe kantine. Op 11 juni 1983 wordt het complex door wethouder Jonkman geopend. Mevrouw Van der Heide onthult de naam “it Trefpunt”, de naam is door haar bedacht.

In 1982 wordt Feike Kleiterp trainer. Dat is achteraf bekeken een belangrijk ogenblik voor TFS, want onder zijn leiding zal het eerste team het ver brengen. In 1983 wordt dit team kampioen van Friesland op het veld, na een kleine overwinning op Frigro uit Gerkesklooster/Stroobosch. Dit succes werd echter ruimschoots overtroffen door het behalen van het Nederlands Kampioenschap voor afdelingsteams, in Surhuisterveen.
In het seizoen daarop werd de opgaande lijn voortgezet: in de zaal ook kampioen en dus promotie naar de KNKV derde klasse. Ook het kampioenschap van Friesland werd behaald, in een fantastische wedstrijd tegen Odis uit Elsloo. De teams hadden bij deze wedstrijd nog een aardige verrassing in petto: omdat men elkaars opstelling kende, dachten beide teams slim te zijn door de vakken te wisselen. Omdat beide dit deden stonden toch nog dezelfde vakken tegenover elkaar. In de strijd om het Nederlands kampioenschap werd een derde prijs behaald. Een ieder die daar bij geweest is, zal nog steeds beamen dat wij daar te weinig en een ander team te veel hebben ‘gekregen’.
In 1985 is een voorzichtige kentering waar te nemen. De inspanningen van de jaren daarvoor eisen hun tol. De trainingsopkomst daalt, de resultaten worden geleidelijk ook minder.
1986 is geen gemakkelijk jaar voor de vereniging. Pas op het laatste moment wordt een trainer gevonden (Gerrit de Boer), er wordt veel gepraat over ieders functioneren binnen de vereniging en er treedt een groot verlies aan leden op: 25 in één jaar tijd.

1986-1996
Er zijn in 1985 met name zorgen om de terugloop van de jeugdleden. Toch vinden er ook plezierige zaken plaats, want de vereniging viert immers haar 40-jarig jubileum. We ontvangen hiervoor van de afdeling Friesland een bord. Er komt een boekje uit, geschreven door Klaas Bekkema en Henk de Vries. Er wordt een gezellige avond gehouden, inclusief een maaltijd. Voor de aspiranten is er bowlen in het Crest-hotel en voor de pupillen een speurtocht in Bakkeveen.

Daarnaast wordt het eerste team toch kampioen in de derde klas. Van een leien dakje ging dat niet. Er was een beslissingswedstrijd nodig tegen Hermes uit Nij Beets. En die leek zelfs lange tijd de beste papieren te hebben. Maar na een verlenging, vooral door de inzet van Feike Kleiterp bereikt, won TFS toch en mocht promoveren naar de tweede klas (veld).

In die tweede klas deed TFS het uitstekend, het eindigde op een vijfde plaats maar moest toch degraderen. Dit kwam omdat er een nieuwe opzet van de competitie plaatsvond. Dit is een enorme domper voor TFS. Het volgende jaar volgt er opnieuw een degradatie en glijdt het team weer naar de afdelingscompetitie. Wel is er in deze periode een talentvolle juniorenploeg en die presteert het om niet alleen zaalkampioen in de selectieklas te worden, maar ook kampioen van Friesland, Op het toernooi om het Nederlands Kampioenschap, 12 maart 1988 in Franeker, wordt op fantastische wijze de finale bereikt, De TFS junioren hoeven alleen te buigen voor de juniorenploeg van hoofdklasser Oost-Arnhem. Deze prestatie is voor de redactie van TFS-Nieuws aanleiding om een speciaal nummer over deze ploeg uit te brengen; de Junioren Special.

In 1988 bereikt het ledental een dieptepunt; 67. Maar vanaf dat moment is er een gestage groei te zien. Pier de Boer wordt trainer van de selectie, en dat zal niet onopgemerkt blijven. Het eerste team wordt tweemaal tweede, en beide keren met promotie naar de derde klasse landelijk. Het tweede team wordt kampioen en gaat in de eerste klasse afdeling spelen.

De structuur van de vereniging wordt drastisch gewijzigd. Het bestuur roept, voor het uitvoeren van diverse taken, een aantal commissies in het leven. Dit zijn onder meer een Spelersraad, een Jeugdcommissie, een Activiteitencommissie en een Kantinecommissie.

Er wordt voor het eerst een Playbackshow georganiseerd in de kantine. Het is een groot succes, ondanks een gammel podium en een beperkte ruimte. Alle publiek past er niet eens in. De playbackshow blijkt een gouden greep. Het wordt een jaarlijkse traditie en een van de jaarlijkse hoogtepunten in het dorp.

In 1989 groeit het ledental fors tot 102, vooral door de invoering van het midweekkorfbal. Het aanvankelijke succes van deze korfbalvorm zet niet door, na enkele jaren wordt het in Kompenije niet meer beoefend.
De vereniging vindt een sponsor, waardoor het eerste en tweede team met shirtreclame gaan spelen van Koetsier Dierenpension. (In 987 werd de sponsoring met Van Slooten beëindigd). Eigen leden leggen een verlichtingsinstallatie aan, zodat er op gras getraind kan worden, dit is beter dan op gravel. Het eerste team wordt zowel in de zaal als op het veld meteen kampioen in de derde klasse. In de zaal zelfs zonder ook maar een wedstrijd te verliezen. Kortom: de vereniging bloeit weer op. De resultaten van het eerste team zijn verbazingwekkend. Er wordt meteen doorgestoomd naar de eerste klasse landelijk (1990-1991), alweer in de zaal en op het veld. Zo hoog heeft TFS nog niet eerder gespeeld. Dit is voor het bestuur aanleiding om de zaken professioneler aan te pakken. Er komt een sponsorcommissie, die de hele sponsoring voor haar rekening neemt. Hierdoor is het mogelijk de selectieteams in trainingspak met de sponsornaam te steken en bij elke wedstrijd een programmaboekje uit te geven. Er wordt een materialenman benoemd, Jan van Dekken, die er voor zorgt dat de palen in TFS-kleuren worden geverfd, er komt een spelersbank en een scorebord.

In de jaren 91 tot 96 presteren het eerste en tweede team wisselend, maar wel op het niveau van eerste en tweede klasse landelijk. Daarin verslijt het nogal wat trainers.

91-92 Cees Mulder
92-94 Joeke de Boer
94-95 Johannes Venema
95-96 Jacob Thijen

En voor het seizoen 96-97 moet er weer een nieuwe trainer worden gezocht.
In deze periode worden de wedstrijden voor de lokale omroep “live” verslagen door Henk Aardema.
TFS is nauw betrokken bij uitwisselingsprogramma’s met Engeland. Er komen Engelsen op bezoek, die hier trainingen meemaken en er gaan TFS-ers naar Engeland om daar promotie voor korfbal te maken en trainingen op scholen te geven. Annemiek van der Meulen, Pieter Postma en Marcel van der Meulen hebben hieraan deelgenomen.
De enorme kostenstijgingen waarmee de sport in het algemeen, maar ook korfbal te maken krijgt brengen de vereniging opnieuw in de problemen. En terugkijkend over vijftig jaar is het eigenlijk nooit anders geweest. De levensloop van TFS wordt gekenmerkt dor een afwisseling van hoogte- en dieptepunten, zowel in sportief als in organisatorisch opzicht. Er is bijna een soort ritme in te ontdekken. Wat opvalt is dat na elke crisis weer een hoogtepunt komt en dat de vereniging er nog steeds is.

– samenwerking Wêz Handich
– nieuwe sporthal Houtigehage
– nieuwe opzet district Noord

(bron: jubileumboek 50 jier Troch Freonskip Sterk)

1996 – 2006

In 1996 wordt het 50-jarig jubileum gevierd. De jubileumcommissie heeft een uitgebreid programma gemaakt met onder meer receptie, reünie, activiteiten voor jong en oud en uiteraard een feestavond. Ook is er een tentoonstelling ingericht in het Gebouke.

Na Van Slooten en Koetsier dierenpension komt er in 1998 een nieuwe hoofdsponsor: café cafetaria de Terp. Hoewel Meindert Postma in 2008 zelf uit De Terp stapt, gaat de nieuwe eigenaar (Amarins Nijboer) door met de sponsoring.
Ook komt er een Jeugdbeleidsplan voor de periode 1998-2003. Hierin worden ambities uitgesproken met betrekking tot opleiding van nieuwe jeugd onder het motte “wie de jeugd heeft, heeft de toekomst”. TFS beschikt op dat moment over circa 40 jeugdleden. Hoewel uitvoering geven aan ambities vaak lastiger is dan het opstellen van een plan, heeft het wel resultaat. In 2003 heeft TFS 100 leden waarvan 60 jeugdleden.
In 2000 is de nieuwe sporthal in Houtigehage gereed. Vanwege de nabijheid en de betere trainingsuren wordt de vaste thuishal “Sportlaan” in Drachten ingeruild voor Duinoord in Houtigehage. Vanaf 2000 wordt ook gesproken met de gemeente over privatisering van de kleedaccommodatie op het veld. TFS trekt hierbij samen op met de vv TFS, waarmee ook al de kantine wordt gedeeld. Na een moeizaam traject krijgt de privatisering in 2005 eindelijk zijn beslag. Samen met de voetbal beschikt kv TFS nu over een eigen accommodatie. Voor het noodzakelijke onderhoud wordt een som geld ontvangen van de gemeente. In deze periode worden ook pogingen ondernomen om een kunstgrasveld te realiseren. Gedacht wordt aan een combinatie van korfbal en tennis. Tot op heden komt de gemeente niet over de brug en dit blijft daarom een wens voor de toekomst. Een andere ontwikkeling is de komst van de kunststof korven. In het begin even wennen, maar dit blijkt een duidelijke verbetering voor de korfbalsport. Ook ontwikkelingen bij het KNKV. Reorganiseren en schaalvergroting. De afdeling Friesland gaat op in district Noord en uiteindelijk wordt steeds meer landelijk geregeld. Ook de opkomst van internet heeft zijn impact. Steeds minder informatie komt per post en steeds meer per mail. Dit maakt het voor sommige (oudere) kaderleden moeilijker om hun functies te vervullen. TFS gaat mee met de tijd en komt met een eigen website. Het blijft een kunst om deze actueel en aantrekkelijk te houden.

de nevenactiviteiten blijven ook belangrijk. De jeugdactiviteitencommissie zorgt dat de jeugd aan zijn trekken komt, terwijl de ontspanningscommisie activiteiten voor de senioren organiseert. Jaarlijkse terugkomende activiteiten zijn onder meer de playbackshow, het eindejaarstoernooi (eerst samen met Wez handich, de laatste jaren zelfstandig) en de nieuwjaarsreceptie (met de vv TFS).
Om geld te genereren worden ook regelmatig acties gehouden. TFS is bekend van de kerststukjesactie (opgestart onder leiding van Marie Betlehem en Tjeerd Jager). Ook de Grote clubactie en later de Poeisz-actie leveren een welkome aanvulling op de clubkas.

In 2006 wordt het 60-jarig jubileum gevierd. Tijdens de receptie worden een aantal leden in het zonnetje gezet vanwege het 25, 50, of zelfs 60-jarig lidmaatschap van het KNKV. De 60 jaar betreft J. C. Bos (Jappie), die vanaf de oprichting lid is van TFS. Ook worden een drietal leden vanwege hun grote verdiensten voor TFS benoemd tot erelid; Jappie Bos, Matsje Keuning en Henk Aardema. Eerder waren Pieter Steensma, Wietse Bron en Janke Aardema- van der Ploeg hen al voorgegaan. Het mooie is dat deze ereleden allemaal nog in meer of mindere mate betrokken zijn bij TFS.

TFS in sportief opzicht (1996 – 2008)

TFS 1 speelt ten tijde van het 50-jarig jubileum (april 1996) in de eerste klasse en staat onder leiding van Jacob Thijen. In 1996-1997 wordt Watze Kamstra trainer en moet TFS een stapje terug doen naar de tweede klasse. In het seizoen 1997-1998 al weer een nieuwe trainer: Henk Berkenbosch. Swaantsje van der Meulen neemt vanaf 1997 de coaching van TFS 2 voor haar rekening. Henk Berkenbosch krijgt de schwung er weer in. In zijn derde en laatste seizoen volgt zowel op het veld als in de zaal weer promotie naar de eerste klasse. Henk wordt opgevolgd door zijn vrouw Jose. Het wordt een ongelukkig seizoen waarbij de selectie met verschillende tegenslagen te maken krijgt. De hier uit voortvloeiende degradatie is een teleurstelling, maar erger is dat de halve selectie aan het einde van dit seizoen stopt. In het seizoen 2001-2002 mag Harmen Fonk proberen met een uitgedunde selectie mee te draaien in de tweede klasse. Dit lukt niet, waarmee in 2002 een einde komt aan een lange periode waarop TFS 1 steeds op eerste en tweede klasse niveau acteerde. Vanwege de smalle selectie wordt in 2002 ook de speeldag aangepast. Nadat het vlaggenschip jaren op zondag heeft gespeeld, wordt nu gekozen voor de zaterdag. Het wordt ook lastiger een goede en betaalbare trainer te vinden. De oplossing wordt gevonden in eigen gelederen. In 2002-2003 staat de selectie onder leiding van Pieter Postma. Het jaar daarop is het andermaal Harmen Fonk die TFS uit de brand helpt. Hij coacht de hoofdmacht en wordt bij trainingen ondersteund door Pier de Boer en eigen spelers. In 2004 komt Bontsje Jeltema als hoofdtrainer. Zij heeft de selectie 2 seizoenen onder haar hoede. Na Bontsje volgt Jan Wagenaar (1 jaar) en vanaf 2007 staat de selectie onder leiding van Jacob Heeroma uit Ureterp. In 2008 wordt besloten de toenmalige junioren door te laten stromen naar de selectie. Zij moeten voor de broodnodige verjonging zorgen. Om dit mede gestalte te geven wordt Jacob van der Heide uit Rottevalle aangetrokken voor de coaching en training van TFS 2. Swaantsje neemt in 2008 na 11 jaar afscheid als coach van TFS 2. Hoewel de resultaten wisselend zijn slaagt TFS er in om gedurende de periode 2002-2008 het derde klasserschap vast te houden. TFS 2 komt meestal uit in de reserve vierde klasse. Hierbij is gedurende een aantal jaren wel sprake van een combinatieteam met Wez Handich. Bij de jeugdteams worden regelmatig kampioenschappen behaald. Zij komen echter niet uit in de hoogste klassen. Bij een kleine vereniging is er meestal 1 team per leefdtijscategorie en een lichting met allemaal talenten is nu eenmaal zeldzaam. Hoewel de doelstelling van jeudgtrainers is om spelers te ontwikkelen en op te leiden tot goede korfballers, staat vooral ook het plezier voorop.

Comments are closed.